4 minuten

Trots op Zuid in Verhalenhuis Belvedère

Presentatie de Helling

“Rotterdam, mijn stad

Rotterdam, ik hou van jou

Rotterdam, ik deel mijn leven met jou”

Met dit lied eindigde het officiële gedeelte van de presentatie van de nieuwe Helling Trots op Zuid. Het werd spontaan en a capella gezongen door Joanny Muskiet, initiator van Stichting H.E.L.D.E.R.H.E.I.D. en vrijwillige kokkin bij de Volkskeuken van het Verhalenhuis Belvedère, waar de presentatie plaatsvond. Ze bleek een begenadigd gospelzangeres en kreeg iedereen aan het zingen. Ze was vanuit de keuken het podium opgeklommen om te vertellen over de stichting, die ze oprichtte na het overlijden van haar zoon Breyten, beter bekend als Rapper H.E.L.D.E.R.H.E.I.D. Hij zette zich tijdens zijn leven in voor de jongeren van de straat, vanuit de liefde die hij zelf kende voor het straatleven. Via Stichting H.E.L.D.E.R.H.E.I.D. zet Joanny Muskiet zijn werk voort.

Het optreden bekroonde een toch al werkelijk prachtige avond. Vlak daarvoor traden twee jonge rappers van de stichting op. Donny en Careline – hun teksten staan in de nieuwe Helling – raakten met hun persoonlijke, live voorgedragen rapteksten, die het soms rauwe leven op Zuid vertolkten, de toehoorders recht in het hart. Ook zij kregen het publiek aan het zingen en klappen.

Vertrouwen

Een andere sterke Zuiderling was Nasra Djorai, integraal gebiedswerker op Zuid en moeder van vier kinderen. Al jaren zet ze zich als 'makelaar op Zuid' vol overgave in voor de Tarwewijk. “Ik vertaal de vragen die er zijn in de wijk naar beleidsadviezen voor de gemeente. En dat is nodig, want de afstand tussen de bewoners en de overheid is enorm en dat zit ‘m met name in de moeizame onderlinge communicatie. Contact met de overheid gaat namelijk schriftelijk of via de computer, maar een derde van bewoners van Zuid is analfabeet, en een nog groter deel spreekt nauwelijks Nederlands. Ik fungeer als tolk voor de wijk, ik luister naar de mensen en ga naast ze staan. Met mij maken ze gemakkelijk contact: ik behoor als allochtone vrouw in feite tot een minderheid, net als zij, en dat schept verbinding.”

Djorai had een duidelijke boodschap voor de politiek: “De overheid zou meer vertrouwen moeten hebben in mensen. Nu wordt er vanuit de overheid vooral controle uitgeoefend op burgers. Als we nu eens een samenleving creëren die gebaseerd is op vertrouwen, met daarín controle, dan komen we volgens mij veel dichter bij burgers en bij oplossingen! Daarnaast is maatwerk nodig in de zorg. Ik begrijp dat er bezuinigd moet worden en dat veel zorg gestandaardiseerd wordt. Maar houd alsjeblieft ruimte voor (lokale) zorg op maat! Daar is echt behoefte aan: tachtig procent van de zorg kan via grote welzijnsopdrachten gaan, maar houdt twintig procent vrij voor dit o zo belangrijke maatwerk.”

Judith Bokhove, fractievoorzitter van GroenLinks in Rotterdam, reageerde instemmend op haar opmerkingen. Even later stonden ze adressen uit te wisselen. Bokhove had aan het begin van de presentatie het eerste exemplaar van de Helling in ontvangst genomen uit handen van hoofdredacteur Erica Meijers. Filosoof Aetzel Griffioen gaf een presentatie van Rotterdam Vakmanstad, een initiatief dat hij samen met de Rotterdamse filosoof Henk Oosterling coördineert. In de nieuwe Helling schreven zij samen over de achterliggende eco-sociale ideeeën van dit initiatief.

Ecosofie

Rotterdam Vakmanstad is erop gericht om kinderen met minder kansen een beter perspectief te geven, en tegelijkertijd de stad te voorzien van voldoende vakmensen. Via onder andere smaak-, judo- en filosofielessen worden kinderen gevormd tot bewuste, kritische burgers. Het initiatief begon met een paar lessen op basisschool Bloemhof in Rotterdam-Zuid. Inmiddels is het aantal aangesloten scholen flink toegenomen, worden meer dan 1500 leerlingen bereikt en zijn er zo’n veertig werknemers in dienst. De theorie van de ecosofie – gebaseerd op fysieke, sociale en mentale ecologie - verschaft het initiatief de kernwaarden waarop de onderwijsprogramma’s zijn gebaseerd. ‘Groen’, ‘gezond’, ‘techniek’, ‘denken’, ‘cultuur’ en ‘sport’ zijn de pijlers voor het unieke lesplan, dat hoofd- en handenarbeid integreert. De kinderen zijn blij met de aandacht; ze leren hun talenten kennen, beter omgaan met hun emoties, ontdekken wat gezond eten is en geven deze kennis via stageprogramma’s uiteindelijk weer door aan de jongere leerlingen. Zo is de cirkel rond. “Om het sluiten van de cirkels is het ons te doen”, aldus Griffioen. Kinderen leren bijvoorbeeld niet alleen hoe je planten verbouwt, verzorgt en bereidt, maar ook hoe je de verspilling van eten omzet in iets duurzaams; in nieuwe grondstoffen, die weer de basis vormen voor de volgende voedselcyclus. 

De avond zou niet geslaagd zijn zonder de charme en bijzondere ambiance van het Verhalenhuis Belvedère, de heerlijke hapjes van de vrijwillige koks van de Volkskeuken, en de warmte en gastvrijheid van Linda Malherbe, initiator en hoeder van het Verhalenhuis. In haar introductie deed ze de fascinerende geschiedenis van het pand uit de doeken, en lichtte ze toe wat het Verhalenhuis voor ogen heeft. Dit is allemaal terug te vinden in de nieuwe Helling.

Gerelateerde artikelen